De journalist, Andries Veldman.

De journalist, Andries Veldman.

Kunst en Kitsch Route

Culturele Hoofdstad van Europa 2018

Welkom in Leeuwarden! Als u van plan bent slechts één dag te blijven en toch alles wilt zien, denk nog eens goed na. Dat redden we natuurlijk niet. We hebben Hans Vredeman de Vries en Escher in de aanbieding en ook nog Rembrandt van Rijn. Ook Jugendstil en Art Deco komen we tegen op ons pad door de stad. We brengen een bezoek aan de delicatessenwinkel van Hielkje van der Molen en drinken koffie bij brasserie Thús. We komen te spreken over de echte Liwwadders zoals Ad Fahner en Jes Wassenaar. En we berichten u over hen die de stad zijn ontvlucht: Jan Jacob Slauerhoff, Gerrit Benner en Piet van der Hem. En dit is nog maar een kleine greep uit wat Leeuwarden te bieden heeft.

Maar vooruit: aan ons zal het niet liggen. Vandaar ook dat deze route zich beperkt tot de onderwerpen Kunst en Kitsch. Lastig om dat in een dag tot u te nemen. Daarom verwijzen we naar aanvullende informatie op het internet. Bekijk dat vooral thuis op uw bank, we willen niet dat u de halve route op uw mobieltje staat te koekeloeren.

Vanaf het station wandelt u langs een plaquette met een gedicht van Anne Vegter (voor de deur van café Wouters) en ziet u links het voormalige Aegonkantoor met in de hal een kunstwerk van Sol LeWitt (de beroemde Amerikaanse kunstenaar leverde het concept voor deze geometrische muurschildering die door anderen is uitgevoerd ter gelegenheid van de opening van het Aegongebouw; het gebouw is alweer door de verzekeraar verlaten). Rechts bevindt zich het ooit befaamde hotel De Kroon met de rijke kunstverzameling van eigenaar Pim Regnery, die zijn clientèle soms liet afrekenen met een schilderij. Zo ziet u maar weer: er valt op deze tocht meer niet te zien dan wel.

Download hier de routekaart.
kunst en kitsch route

Kunst en Kitsch Route Leeuwarden

Simon van der Woude

De fotograaf, Simon van der Woude.

Aan de overkant het kantoor van de VVV, een door de gemeente Leeuwarden verwaarloosde club marketeers. Leeuwarden en pr? Trek ons de bek niet open. Rechts ligt het Pannenkoekenschip van Max Tuik, een man met een verhaal. Vraag hem over zijn schip, pannenkoeken en zelfs kurkvloeren en uw oren beginnen te klapperen. We lopen verder naar het echte kitsch van Koos Reinsma aan de wand van het leuke café Het Wapen van Leeuwarden. Recht tegenover het café ziet u het bijzondere pand van architect Piet de Vries. Meteen naar rechts en daar staat het Fries Museum. Op naar de koffie bij brasserie Thús.

Pannenkoekenschip
Willemskade 69
8911 AZ Leeuwarden

Fries Museum
(onderin brasserie Thús)
Wilhelminaplein 92
8911 BS Leeuwarden

Fries Museum

Het Fries Museum.

Het Fries Museum is op een bijzondere wijze tot stand is gekomen, namelijk door een schenking van architect Abe Bonnema die een bedrag van maar liefst 18 miljoen euro naliet onder bijzondere voorwaarden: een museum op of aan het Wilhelminaplein met speciale aandacht voor architectuur (tentoonstellingen hierover in dit nieuwe gebouw).
Natuurlijk was dat Fries Museum er allang. Dat is ooit ontstaan uit de privécollectie van een notaris (Hoe flikken die dat toch altijd? Mevrouwtje, ik weet wel een bestemming voor uw porseleinen servies?) Het museum was eerder gevestigd aan de Turfmarkt – we lopen er straks nog langs - en misschien heeft u het ooit wel eens bezocht. Maar het bijzondere van het huidige museum is dat een architect met zijn schenking over zijn graf heen regeert. En hoe! Want wat zijn schenking precies inhield, is tot op de dag van vandaag onbekend gebleven. Toezichthouder Ed Nijpels houdt nog altijd zijn mond ferm gesloten.
Hoe het ook zij: Leeuwarden heeft er een bijzonder gebouw aan overgehouden, dat gemaakt is door architect Hubert Jan Henket uit het Brabantse Esch. Bonnema bewonderde deze vakman, vooral vanwege diens minutieuze aandacht voor details. Zelf stond Abe Bonnema garant voor de gebouwen van Nationale Nederlanden (naast het centraal station in Rotterdam) en ook van de Leeuwarder rechtbank (aan het Zaailand, naast het Fries Museum), beide voorbeelden van robuuste no-nonsense architectuur.
Als we over Hubert Jan Henket spreken, dan hebben we het over eerste klas bouwkunst. De architect - of liever: zijn assistente die het heft in handen nam - heeft oog voor kleine, maar o zo belangrijke zaken die het geheel tot een monumentaal object smeden. We kunnen er in Leeuwarden van leren. Toen hij zag dat de rechthoekige buitentegels in het verkeerde model werden gelegd, trok de architect direct aan de bel. De trap in de foyer ergert hem nog altijd. Die sluit niet perfect aan op de etage. Het zijn slechts millimeters, maar Henket c.s. geven er hun visitekaartje mee af. Wij zeggen: meer Henket! Want kijk nu eens naar de lange rij modernistische panden aan de noordzijde van het plein. De rij is van de hand van Sjoerd Soeters en die heeft elders wel beter werk afgeleverd. We komen nog over hem te spreken.

Tijdens deze route tonen wij u mooie zaken en ook lelijke. U bent er klaar voor? Na het kopje koffie loopt u naar een van de fraaiste etalages van Leeuwarden. Ach, laten we het maar de fraaiste noemen. De etalage wordt beheerd door Geke Westenberg van galerie De Vis in Harlingen. Geke verrast ons regelmatig met bijzonder sculpturen en schilderijen. Mooi neergezet en goed uitgelicht. Eigenlijk hoort een stad er zo uit te zien als de etalage van Geke: mooie objecten, goed uitgelicht en neergezet; een en al verrassing. Heeft u tijd over? Dan hup naar de galerie in Harlingen! Instappen op het centraal station, perron 1.

Galerie De Vis
Noorderhaven 40
8861 AN Harlingen

Etalage Galerie De Vis

Etalage Galerie De Vis.

U loopt nu terug richting het Fries Museum en eigenlijk valt bij iedere stap wel een verhaal te vertellen. Diezelfde Bonnema keurde namelijk zijn eigen ontwerp van de rechtbank (rechts) tijdens de behandeling van de welstandscommissie af. Hoe vindt u die? Bonnema was een eigenwijze kerel – hij overleed in 2001 - die in een haat-liefde verhouding met Leeuwarden stond. Met het rode gemeentebestuur (momenteel: PvdA met bijwagens CDA en PAL/GroenLinks) had hij weinig op, tenminste dat zei hij. Maar wat velen niet weten: hij kreeg toch verrassend veel opdrachten van deze bestuurders. Zelfs een stadswijk als Aldlân en het gebouw van de sociale dienst aan het Vliet mocht hij ontwerpen.
Naast de rechtbank staat het voormalige gebouw van de IWGL. Het gebouw wordt ‘de waterleiding’ genoemd. In de kantine op het dak werden ooit landelijke schaakwedstrijden gehouden. Ook over de Elfstedentocht werd hier vaak vergaderd. Dit ontwerp is een fraai staaltje jaren zeventig architectuur. Het gebouw is van Jo Vegter. Kunsthistoricus Huub Mous noemde hem een ‘vergeten modernist’. Toen een magistraat van de rechtbank eens opperde dat dit ‘lelijke ontwerp’ wat hem betreft wel kon sneuvelen ten gunste van de uitbreidingsplannen van de aanpalende rechtbank, klom zoon Chris, eveneens architect, in de pen. Op magistrale wijze werd de magistraat afgeserveerd. Ieder zijn vak, aldus Chris Vegter.

U loopt verder langs het gebouw van de voormalige Coöperatieve Zuivelbank (later Friesland Bank, nu Rabobank) en komt langs het Beursgebouw naar de Mercuriusfontein. Dit is nou eens kitsch van het zuiverste water. De god van de handel staat met zijn kont naar de stad en zijn fontein pist armetierige straaltjes. Vertelt dit beeld van Gustav Adolf Bredow uit 1923 het Leeuwarder verhaal? Leeuwarden en fonteinen: het zijn twee onverenigbare grootheden.
We lopen verder langs het gebouw Amicitia en de voormalige Amrobank. Links zitten de hoeren in hun panden aan de Weaze en rechts ligt de ark ARK Fryslân van Gunnar Daan. Daan is eveneens een topper als het om architectuur gaat. Maar ook hier plaatsen we kanttekeningen. De ark is klam en vochtig in de winter en benauwd in de zomer. De schippers (de ark is in beheer bij de welstandscommissie Hûs en Hiem) proberen er een nieuwe gebruiker voor te strikken.
We lopen nu naar de voormalige gevangenis De Blokhuispoort. Voor u doemt de spits op van een afgebroken gebouw. Leeuwarden-kenner Hendrik ten Hoeve maakte zich sterk voor het behoud van het hele gebouw van het zuivellaboratorium maar moest zich met de spits tevreden stellen. Het gebouwtje is vooral in trek bij de tippelaarsters van het Leeuwarder wallengebied dat u zojuist bent gepasseerd.

De Blokhuispoort
Blokhuisplein 40
8911 LJ Leeuwarden

Blokhuispoort

Voormalige huis van bewaring De Blokhuispoort.

De voormalige gevangenis de Blokhuispoort is een gebouw met een rijke geschiedenis. Dr O, de Berkelse huisarts zat er jarenlang vast, de enige Nederlander die maar liefst twee keer tot levenslang werd veroordeeld, Jut (van ‘de kop van’) was een andere bekende gevangene. We kennen allemaal de charmeur en man van de thermische lans Age M. Ook de roemruchte Overval uit de Tweede Wereldoorlog vond hier plaats. Nu is het gebouw in eigendom van stichting Boei en deze cultuurorganisatie tilt hier een verblijfs- en cultuurcentrum van de grond. Maar voorlopig zijn de vergadertijgers van Culturele Hoofdstad 2018 er neergestreken. Loopt u gerust naar binnen. Hier zijn verschillende bedrijfjes gevestigd. Kunst en kitsch? Oordeelt u zelf.
We gaan terug naar de straat en lopen in de richting van de Druifstreek. Rechts staat meteen alweer een bijzonder pand van de hand van architect Piet de Vries (een tentoonstelling over zijn werk is in voorbereiding). Langs kapper Bas loopt u de Nieuwe Oosterstraat in. Even verderop zit Hielkje van der Molen. Zij is de enthousiaste verkoper van Friese streek- en souvenirproducten. Er tegenover zit de kunstwerkplaats Smoel die vrij toegankelijk is. Slagerij Velstra serveert broodjes met fijne vleeswaren.

Slagerij Velstra (Jack Melein)
Nieuwe Oosterstraat 2a
8911 KN Leeuwarden

U keert nu op uw schreden terug. Aan de overkant is de galerie Ogenblik gevestigd. Een robuust kunstwerk van Ids Willemsma staat op de hoek van de straat, het grote hekwerk is getiteld Ode aan het riet (provinciehuis) is van Hans Pulles en even verderop is het atelier van Monique Dijksman.
Nu rechtsaf en u loopt in de Heerestraat. Meteen links staat het monumentale pand van edelsmid Erik Smit. U passeert de achterkant van stempelfabriek van De Haas en De Boer. Even verderop komt de warmte van de Kimberly Club u tegemoet en de geuren van de coffeeshops De Os en Miami. Het grote gebouw aan uw rechterhand is het provinciehuis, de hier wel geslaagde nieuwbouw is van Sjoerd Soeters. U stapt nu rechtsaf de Korfmakersstraat in. Het is de straat van de gemiste kansen. Wat zou er hier een mooi terrasje passen met heerlijke stoelen in plaats van die afgezaagde banken die er nu staan. Galerie De Ekster was er ooit gevestigd op nummer 1. We herinneren ons nog de stripwinkel. De straat levert een constante strijd tegen de verloedering. Dus: op naar de Tweebaksmarkt.

Leeuwarden Lounge
Korfmakersstraat 13
8911 LA Leeuwarden

Slagerij Velstra

Slagerij Velstra.

Meteen links ziet u het gebouwtje van verzekeringsmaatschappij Utrecht. Het is een sterk staaltje Art Nouveau. Klop op de deur, want als beheerder Dirk Jan van Ravesteijn aanwezig is, laat hij u het pand graag zien.

De Vier Pelikanen
Tweebaksmarkt 48
8911 KX Leeuwarden

We lopen verder en komen namen tegen waarachter roemruchte geschiedenissen schuil gaan: Van Sminia, Slauerhoff en Ritske Boelema. Dan komen we bij een pand met een recente geschiedenis: de voormalige griezelkelder van Wiepie Wiersma (hoekpand Koningsstraat), een illuster figuur uit de Leeuwarder historie. Wiersma probeerde met zijn attributen een graantje mee te pikken van het in de jaren zestig doodse museum aan de overkant van de straat.
Op de andere hoek het Huis van Eysinga (tot voor kort gewoon Eysingahuis), waar het Fries Museum eerst gevestigd was. We lopen langs de Kanselarij (1571), het was de voormalige zetel van het Hof van Friesland, en komen bij de voormalige entree van het Fries Museum, een ontwerp van Gunnar Daan. Onder de grond ligt een tunnel die beide museumgebouwen aan elkaar verbindt. Opnieuw een compromis, waar niemand nog aan herinnerd wil worden.

Kanselarij
Turfmarkt 13
8911 KS Leeuwarden

Galerie de Vries

Galerie De Vries

Aan de overkant ziet u een plateau dat gemaakt is door Rob Nypels. Het idee om de hele wand met plateaus te vullen stierf helaas in schoonheid. Op het dak staan de De steenbok en de raven van Gerard Groenewoud en Tilly Buij. De Leeuwarder kunstenaars laten het volgende over hun kunstwerk weten: de betekenis van dit kunstwerk wordt overgelaten aan de beschouwer. Waarvan akte. Verderop staat het pand van Martin Winters (multikunstenaar) en hierna komen we aan bij de panden van Johan de Vries, de man die ooit als student een tekening van Rembrandt ontdekte op de vrijdagmarkt. Die tekening werd hem vervolgens ontfutseld door een van zijn docenten. In het Fries Museum zwaaide ook Wim van Krimpen enige tijd de scepter. Hij ontfermde zich over de collectie van de wereldberoemde in Leeuwarden geboren graficus Maurits Escher waarvan hij vond dat die beter op zijn plaats was aan het Lange Voorhout in Den Haag. Ons bruisende college lette weer eens niet op.

Galerie De Vries
Turfmarkt 1
9011 KS Leeuwarden

Galeriehoudster Jeannine de Vries toont u de meesterwerken van Anne Feddema (Feddema zet uit principiële motieven geen stap in het nieuwe Fries Museum, ooit vanwege de buitengewoon amateuristische handelswijze van een van de medewerkers van het museum. Iets dat hij als symptomatisch beschouwt voor het beleid dat in dit museum wordt gevoerd) en die van Etienne Elias, Bram van Velde en Yvan Theys.
Aan de overkant zit Dirk Beintema achter zijn ezel met landschappen. Over de brug komen we terecht bij antiek- en curiosawinkel Panta Rei en even verderop ons stedenbouwkundig paradepaardje de Centrale Apotheek (art nouveau, 1905). Op de hoek naast de vishandel stond ooit het pand van multi-activist Alexander Cohen (socialist, anarchist, monarchist). De forse muur die loopt van Turfmarkt naar Voorstreek was bedoeld ter camouflage van de gribus langs het grachtje. De lichttoren wordt binnenkort in oude luister hersteld.
We lopen naar ijssalon La Venezia aan de Nieuweburen. Via de Voorstreek komen we langs nummer 62, het voormalige Amelandshuis. Het gebouw is een staaltje van erbarmelijke architectuur. Gelukkig hebben we de foto’s nog.

Even verderop passeren we de Bonifatiuskerk. Dit is opnieuw kitsch van het zuiverste water (Cuypers). We komen nu aan bij het pand (nummer 80) waar Francois Haverschmidt (Piet Paaltjens) werd geboren. Vanaf dit punt ziet u onze eerste wolkenkrabber in volle glorie. Kunst of kitsch?

La Venezia
Nieuweburen 137
8911 EZ Leeuwarden

La Venezia

La Venezia

La Venezia is het eerste gebouw in Leeuwarden dat uit gewapend beton is opgetrokken en het is een ontwerp van architect Hero Feddema. Even verderop is de galerie van Bonny Dijkstra gevestigd. Via de Breedstraat – met het Muziekcentrum Schaaf - komt u bij de voormalige put van Bij de Put die door de Pingjumer René Knip tot kunstwerk is omgetoverd. Knip is ook verantwoordelijk voor het ontwerp en de teksten die in de overkapping van het centraal station hangen.
Op de hoek staat het antiekwinkeltje In de antieke wereld van Groenink-Van der Veen. Rechts (hoek Slotmakersstraat) ziet u de altijd mooi met affiches gedecoreerde etalage van de muzikale familie Nijenhuis. Even om de hoek staat de laatste slagerij (Zijlstra) van deze buurt. Ooit waren er tientallen slagerijen in deze joodse buurt gevestigd.

Voormalige Synagoge
Sacramentstraat 19
8911 GK Leeuwarden

We lopen weer terug naar de Voorsteek en doen dit via de spannende Sacramentstraat. Rechts ziet u de synagoge, waarvan de voormalige eigenaren nog altijd vinden dat de huidige dansschool hier niet past. Links passeert u de herenkamer (nummer 24) van het voormalige sociëteitsgebouw Zalen Schaaf. We gaan langs Villa Bon Leon – wijlen eigenaar Bert Schippers (hij gaf ooit les aan jazzvedette Tineke Postma) vermaakte zijn volledig bezit aan de Leeuwarder Big Band waaraan hij goede herinneringen bewaarde – en op naar de mooi beteerde gevel van de Afrowinkel. En passant nemen we de geuren van het Chinees-Indisch restaurant in ons op.
We slaan rechtsaf en lopen langs het geboortehuis van Jan Jacob Slauerhoff (nummer 35, stap gerust even binnen bij Studio Jagersma en bewonder de bijzondere knopencollectie) en zien aan de overkant pure kitsch. Het is de smalle bonbonzaak op de hoek van de Koningsstraat en de Voorstreek. De pijp op de brug is van Ineke Ekkers. Het organiserende wijkcomité heeft nog buikpijn van de lange onderhandelingen met de gemeente.

Studio Jagersma
Voorstreek 37
8911 JJ Leeuwarden

Jagersma

Studio Jagersma

We lopen nu de Wortelhaven op en passeren kunstkelder Artemisia met werk van Catrinus Spinder en Sonja Burgerjon. Het is op de Eewal een en al kunst en kitsch. Te veel om op te noemen. Rechts het befaamde hotel-café ‘t Anker waar pittige discussies worden gevoerd over de toekomst van de PvdA (stemming: mineur) en links is de galerie Lambertus van Bep Mulder gevestigd.

Atelier Beb Mulder
Eewal 90
8911 GV Leeuwarden

Even verderop staat het roemruchte café De Stroohoed waar de oppositie zich verzamelt en waar er heerlijke bieren kunnen worden gedronken. Naast het café (links) woont de gemeentelijke monumentenman Leo van der Laan, wiens plannen sommige ondernemers een hartverzakking bezorgen.
U staat nu, dat begrijpt u wel, in een van de mooiste straten van Leeuwarden. In Pand 66 is de Art Store galerie gevestigd. Ernaast zitten architecten Kamps en Jacobs, momenteel druk in de weer met posters en fotografie. In het pand rechts woont amateur-historicus Ad Fahner. De man is dol op sien stadsje. Aan de overkant, tenminste als u de linkerkant van de straat aanhoudt, is de galerie De Roos van Tudor gevestigd. Een aanrader van de bovenste plank.

Kamps en Jacobs
Eewal 62
8911 GT Leeuwarden

De Roos van Tudor
Eewal 47
8911 GR Leeuwarden

Familie Nijenhuis

Etalage van de Familie Nijenhuis

Om de hoek van de Kleine Hoogstraat is de galerie De Kleine Hoogstraat gevestigd. U loopt langs deze straat omhoog. Het ligt op één van de drie terpen waarop Leeuwarden is gebouwd. Het rode stadsbestuur wilde deze terp in de jaren zestig afgraven ten faveure van het wegverkeer, maar werd gelukkig tegengehouden.
U bent nu het leuke woonhuis van een van die bestuurders al voorbijgelopen. Wethouder Ap Timmermans woonde ooit op nummer 6. Op nummer 9 zit Ynke Vogel met haar pottenbakkerij en op nummer 17 vinden we wederom pure kitsch. Wat zien we hier? Op de top van de blauwe pilaren heeft de architect de bodems van pannen gebruikt omdat hij dat leuk vond.

Ynke Vogel
Kleine Hoogstraat 9
8911 HD Leeuwarden

Op de top van de terp gaan we naar links en lopen voorbij het woonhuis van Mata Hari. De spionne staat momenteel volop in de schijnwerpers vanwege de aanstaande opening van haar archief (100 jaar na haar dood in 1917). Tot ver in de jaren tachtig wilde men – opnieuw dat rode stadsbestuur – weinig weten van hun stadgenote Mata Hari die vele hoofden op hol bracht.
U gaat nu linksaf de Beijerstraat in en passeert links café Het Gouden Pilsje. Rechts staat het hek van Hans Vredeman de Vries (gaat u op de witte stip voor het hek staan en u ziet de perspectivische vertekening in de poort). Even verderop is het kantoor Weppz (nummer 3) van oud-wethouder Marco Florijn (wethouder in Leeuwarden en Rotterdam) gevestigd. In Rotterdam beloofde Florijn om duizend mensen aan een baan te helpen, zo niet, dan zou hij zelf in de kas de tomaten gaan plukken. We hebben hem, na het verliezen van de weddenschap, er nog niet aan het werk gezien.

Café Het Gouden Pilsje
Beijerstraat 10
8911 HG Leeuwarden

Oranje bierhuis

Oranje Bierhuis

Voor uw neus staat nu een van de lelijkste ontwerpen van architect Abe Bonnema (hoekpand Gouverneursplein en Sint Jacobsstraat). Dat kon hij dus ook: echt lelijk ontwerpen. We slaan rechtsaf naar het beeld van Us Heit, onze vader. De stadhouder staat met zijn voeten in een badje en geeft een demonstratie van hoe Leeuwarden met waterpartijen omgaat. Het blijft een worsteling. De voormalige wethouder Gerrit Krol van Leeuwarden had het monumentale beeld graag recht voor de deur van het stadhuis gehad, maar ambtenaar Van der Laan – daar is ie weer – stak hier een stokje voor. De stadhouder moest toch echt voor de ingang van het Stadhouderlijk Hof worden geparkeerd, want (hoewel staatsrechtelijk aanvechtbaar): provincie wordt als boven de gemeente staand beschouwd.

Hotel Paleis
Het Stadhouderlijk Hof
Hofplein 29
8911 HJ Leeuwarden

We gaan op naar de Wilhelminaboom op het Hofplein. Kan wel om. Beneemt mij het licht, zei burgemeester Geert Dales eens van deze mooie boom. Niemand lachte. Het bleek geen grap te zijn.
Aan uw linkerhand staat het Oranje Bierhuis met wellicht de kleinste horecakeuken in ons land. Het keukentje ontstond als protest tegen de regelarij van ons paarse kabinet. Minister Hogervorst kwam hoogstpersoonlijk kijken hoe de bal gehakt in dit etablissement werd geserveerd. Het werd uiteindelijk een heel dure bal. De kosten voor de keuken, die gesitueerd werd in een overbodig geworden telefooncel, bedroegen maar liefst 40.000 euro. (Voorheen kon de bal gewoon uit de juspan worden opgediept. Die bal mochten de klanten van kelner Jelte zelf uit de oranje juspan scheppen).

Oranje Bierhuis
Auckamastraatje 2
8911 HK Leeuwarden

B&B 't Gulden Paerdt

B&B 't Gulden Peardt

En dan nu het stadhuis. Echte kitsch is hier in overvloed. Kijk eens naar die rare uitgezakte broeken die als overgordijn van de kamers van onze bestuurders fungeren. Want u kent de levenscyclus van bestuurders: wil je in de raad dan ben je kritisch, ben je raadslid dan word je mild en als wethouder vind je alles plotseling prachtig. En als we niet oppassen verschijnt binnenkort voor de deur van het stadhuis een ‘historische’ schandpaal. Druk maar even op de bel op nummer 34 waar Jes Wassenaar woont, om hem te vragen waar deze flauwekul voor nodig is.
U loopt nu naar de Weerd en slaat na de antiekwinkel van Gerbenzon rechts de Bagijnestraat in. Rechts is het winkeltje De Klos van Dinie Postma gevestigd (in Leeuwarden hebben we wat met haken, breien en quilts – de tentoonstelling quilts was de best bezochte tentoonstelling ooit in het Fries Museum, aldus oud-directeur Saskia Bak) en links de postzegelverzamelclub.

U heeft nu absolute kitsch in het vizier: de Oldehove, het restant van een nooit afgebouwde kerktoren. U loopt nu langs de achterkant van de belangrijkste winkelstraat van de stad: de Nieuwestad. Hier ontmoet u wellicht de koks van Humphrey’s die een sigaretje staan te roken en
de exploitanten van de bioscopen die de verkochte kaartjes tellen. Hun panden zijn een straatlengte diep. Op nummer 54 zit bed en breakfast ‘t Gulden Paerdt, met ook hier uitnodigende affiches voor de ramen.

Bed and Breakfast
‘t Gulden Paerdt
Bagijnestraat 54
8911 DS Leeuwarden

In het museumpje van distilleerderij Boomsma kunt u een kelkje vol laten schenken en het verhaal van deze wereldzaak aanhoren. Even verderop is de galerie van Hein de Graaf gevestigd (nummer 30) en tegenover nummer 18 loopt u het groengebied in en ziet u de achterkant van de school waar Mata Hari op zat.
Terug in de Bagijnestraat loopt u af op het pand van orgelmakerij Bakker en Timmenga. Door het hek direct naast dit pand ziet u het water- en vuurhuisje. Op naar de Pastorie, een café vol met heiligenbeelden. Langs het atelier van Hein Kocken (nummer 5) en op naar de Nieuwestad.

Galerie Kocken Art and More
Kleine Kerkstraat 5
8911 DK Leeuwarden

U gaat de brug over en steekt de steeg in naast het pand van Johan Hemrica. Even verderop is de Haniahof gevestigd, een broedplaats voor kunst, kitsch en cultuur. Rechts is het nieuwe poppodium Neushoorn gevestigd.
Nu links af richting Wilhelminaplein en Zaailand.